Haaruitval is meestal normaal: je verliest elke dag haren en daarvoor groeien doorgaans nieuwe haren terug. Wordt je haar zichtbaar dunner, krijg je kale plekken of verlies je ineens veel meer haar dan je gewend bent? Dan is het verstandig om de oorzaak met je huisarts te bespreken. Of het haar weer aangroeit, hangt af van de vorm van haarverlies.
Hoeveel haaruitval is normaal?
De meeste mensen verliezen ongeveer 50 tot 120 haren per dag. Je hoeft ze niet te tellen: hoeveel haren je in de borstel of doucheput vindt, verschilt ook per wasbeurt. Als je je haar niet elke dag wast, kunnen er bij het wassen meer losse haren tegelijk meekomen.
Let vooral op veranderingen. Zie je langere tijd meer haren op je kussen of kleding? Wordt je scheiding breder of past je haarelastiek vaker om je staart? Dat kunnen aanwijzingen zijn dat je meer haar verliest dan voorheen. Ook zichtbaar dunner haar kan een reden zijn om een afspraak bij de huisarts te maken, zelfs als je weinig losse haren vindt.
Welke vormen van haarverlies zijn er?
Haaruitval ziet er niet bij iedereen hetzelfde uit. Het patroon kan de huisarts helpen om te bepalen wat er aan de hand is.
- Verspreid haarverlies: je verliest haren over een groot deel van je hoofd. Dit kan tijdelijk optreden, bijvoorbeeld na een periode van ziekte, koorts of een bevalling.
- Geleidelijk dunner wordend haar: bij erfelijke aanleg worden de haren vaak langzaam dunner. Dit kan zichtbaar zijn rond de scheiding, op de kruin of bij de inhammen.
- Kale plekken: bij alopecia areata ontstaan vaak plotseling ronde of ovale plekken zonder haar. Soms zitten die ook in de wenkbrauwen of baard.
- Haarverlies door trekken: langdurige spanning door bijvoorbeeld strakke vlechten of extensions kan haarverlies veroorzaken, vaak langs de haargrens.
Een schilferende plek met afgebroken haren kan ook op een aandoening van de hoofdhuid wijzen. Pijn, roodheid of jeuk zijn daarom nuttig om bij de huisarts te noemen. Haarbreuk is niet hetzelfde als haaruitval: bij breuk knapt de haar af, terwijl bij haaruitval de hele haar loslaat.
Wanneer ga je met haaruitval naar de huisarts?
Maak een afspraak als je plotseling veel haar verliest, kale plekken krijgt of merkt dat je haar steeds dunner wordt. Ga ook als je hoofdhuid pijn doet, jeukt of schilfert. Sommige aandoeningen van de hoofdhuid kunnen blijvend haarverlies geven, waardoor het zinvol is om ze op tijd te laten beoordelen.
Je hoeft niet te wachten tot de uitval ernstig is. Ook als je je zorgen maakt of je onzeker of somber voelt door je veranderde haar, kun je dit met de huisarts bespreken.
Zo onderzoekt de huisarts haarverlies
De huisarts vraagt meestal wanneer het haarverlies begon, of het plotseling of geleidelijk ging en of je klachten aan je hoofdhuid hebt. Ook kan de huisarts vragen naar recente ziekte, medicijnen, voeding en haarverlies in je familie. Daarna bekijkt de huisarts je haar en hoofdhuid.
Soms is aanvullend onderzoek nodig, bijvoorbeeld bloedonderzoek als de huisarts een ijzertekort of een probleem met de schildklier vermoedt. Dat is niet bij iedereen nodig. Als de oorzaak niet duidelijk is of een behandeling specialistische kennis vraagt, kan de huisarts je verwijzen naar een dermatoloog.
Het helpt om voor de afspraak te bedenken wanneer je de verandering voor het eerst zag. Foto’s van je scheiding, kruin of kale plek kunnen laten zien hoe het haarverlies zich heeft ontwikkeld. Neem ook een overzicht mee van de medicijnen die je gebruikt.
Is haaruitval te behandelen?
Dat hangt af van de oorzaak. Tijdelijk haarverlies na ziekte of een andere lichamelijke belasting kan vanzelf verminderen, waarna het haar weer aangroeit. Dat gaat niet direct: nieuw haar heeft tijd nodig om zichtbaar langer te worden. Soms is behandeling van een aandoening nodig om verdere uitval te beperken.
Bij sommige vormen van erfelijk haarverlies kan minoxidil op de hoofdhuid helpen om haarverlies af te remmen of haargroei te bevorderen. Het werkt niet bij iedereen en het resultaat is pas na enkele maanden te beoordelen. Stop je met het middel, dan verdwijnt het effect meestal weer. Bespreek met je huisarts of apotheker of het in jouw situatie geschikt is.
Bij kale plekken door alopecia areata groeit het haar soms vanzelf terug. Een arts kan ook een behandeling voorstellen, afhankelijk van de situatie. Bij een schimmelinfectie van de hoofdhuid zijn vaak medicijnen nodig. Een behandeling die bij de ene vorm helpt, werkt dus niet automatisch bij een andere.
Een haartransplantatie is voor sommige mensen met blijvend haarverlies een mogelijkheid, maar niet voor iedere vorm. Er moet onder meer voldoende geschikt donorhaar zijn. Zo’n ingreep stopt ook niet vanzelf verder haarverlies buiten het behandelde gebied.
Veelgestelde vragen over haaruitval
Kan haaruitval vanzelf stoppen?
Ja. Bij tijdelijk haarverlies kan de uitval afnemen zodra de aanleiding voorbij is. Bij erfelijk haarverlies verloopt het proces meestal geleidelijk en stopt het niet altijd vanzelf.
Kan mijn haar weer voller worden?
Dat kan als de haarzakjes opnieuw haren gaan produceren, bijvoorbeeld na tijdelijk haarverlies. Het kan maanden duren voordat je verschil ziet. Bij blijvende schade aan haarzakjes groeit op die plekken meestal geen haar meer terug.
Wat moet ik niet doen als ik veel haar verlies?
Trek je haar niet strak naar achteren en stop niet op eigen initiatief met voorgeschreven medicijnen. Denk je dat een medicijn meespeelt? Bespreek dit met je huisarts of apotheker. Die kan beoordelen of een alternatief mogelijk is.
Wat zijn mogelijke bijwerkingen van minoxidil?
Minoxidil op de hoofdhuid kan onder meer jeuk, roodheid of irritatie geven. Soms neemt het haarverlies aan het begin tijdelijk toe. Ook kan ongewenste haargroei op andere plekken optreden. Overleg met een arts bij klachten en gebruik het niet tijdens zwangerschap of borstvoeding zonder medisch advies.
Merk je dat je haar verandert, kijk dan vooral naar het verloop en eventuele klachten aan je hoofdhuid. Met die informatie kan je huisarts helpen bepalen of afwachten passend is of dat onderzoek nodig is.
