Haaruitval bij vrouwen kan tijdelijk zijn, bijvoorbeeld na een bevalling of een periode van ziekte, maar ook geleidelijk ontstaan door erfelijke aanleg. Of je haar weer voller wordt, hangt af van de oorzaak. Let daarom op wanneer het haarverlies begon, waar je haar dunner wordt en of je ook klachten aan je hoofdhuid hebt.
Een vollere borstel of een bredere scheiding kan je onzeker maken. Dat is begrijpelijk. Niet iedere vorm van haarverlies leidt tot blijvende kaalheid, maar bij kale plekken of een pijnlijke hoofdhuid is het verstandig om naar de huisarts te gaan.
Hoe herken je haaruitval bij vrouwen?
Iedereen verliest dagelijks haren. Dat valt vaak meer op tijdens het wassen of borstelen. Merk je dat er duidelijk meer haren uitvallen dan je gewend bent, of dat je hoofdhuid beter zichtbaar wordt? Dan kan er sprake zijn van meer haarverlies.
De manier waarop je haar dunner wordt, geeft de huisarts aanwijzingen over de mogelijke oorzaak:
- Over het hele hoofd: je vindt ineens veel haren op je kleding, kussen of in het doucheputje. Dit kan passen bij tijdelijk haarverlies na bijvoorbeeld ziekte of stress.
- Vooral bij de scheiding en kruin: het haar wordt langzaam dunner. Dat kan passen bij erfelijke haaruitval.
- In ronde of ovale plekken: er ontstaan plaatselijk kale plekken. Dit kan wijzen op alopecia areata, een aandoening waarbij het afweersysteem de haarzakjes aanvalt.
- Bij de haargrens: haren kunnen afbreken of uitvallen door langdurige spanning, bijvoorbeeld door een strak kapsel. Ook andere oorzaken zijn mogelijk.
Het patroon alleen geeft geen zekerheid. Verschillende vormen van haarverlies kunnen tegelijk voorkomen.
Plotselinge haaruitval na stress of ziekte
Na een periode van veel stress, hoge koorts of ziekte kunnen meer haren tegelijk in een rustfase komen. Ze vallen dan vaak pas ongeveer twee tot drie maanden later uit. Daardoor is het verband met de gebeurtenis niet altijd meteen duidelijk.
Dit type haarverlies is vaak tijdelijk. Als de aanleiding voorbij is, neemt de uitval meestal weer af en begint het haar opnieuw te groeien. Na een stressvolle periode kan dat ongeveer drie tot zes maanden duren. Het duurt daarna nog langer voordat nieuwe haren voldoende lengte hebben om je kapsel weer voller te laten lijken.
Ook medicijnen, bloedarmoede en problemen met de schildklier kunnen haarverlies veroorzaken. Stop niet zelf met voorgeschreven medicijnen, maar bespreek mogelijke bijwerkingen met je huisarts.
Haarverlies na een bevalling en tijdens de overgang
Na een bevalling verandert je hormoonspiegel. Haren die tijdens de zwangerschap langer in de groeifase bleven, kunnen daardoor in de maanden erna alsnog uitvallen. Dat kan veel lijken, maar is meestal tijdelijk. Vaak krijgt het haar binnen ongeveer een jaar zijn normale dichtheid terug.
Rond de overgang merken sommige vrouwen dat hun haar geleidelijk dunner wordt, vooral boven op het hoofd. Hormonale veranderingen en erfelijke aanleg kunnen daarbij een rol spelen. Ook vóór de overgang kan erfelijke haaruitval beginnen.
Zijn er naast het haarverlies ook klachten zoals onregelmatige menstruaties, meer gezichtsbeharing of acne? Vertel dat aan je huisarts. Deze combinatie kan aanleiding zijn om verder te kijken naar een hormonale oorzaak.
Erfelijke haaruitval bij vrouwen
Bij erfelijke haaruitval, ook wel alopecia androgenetica genoemd, worden haarzakjes gevoeliger voor de werking van bepaalde hormonen. De haren groeien geleidelijk dunner en korter terug. Vaak wordt de scheiding breder en is de hoofdhuid boven op het hoofd beter zichtbaar. De haargrens aan de voorkant blijft bij vrouwen meestal behouden.
Deze vorm ontwikkelt zich vaak langzaam en gaat meestal niet vanzelf over. Volledige kaalheid zoals die bij mannen kan voorkomen, is bij vrouwen zeldzaam. Het kan lastig zijn om geleidelijke verandering zelf te zien. Foto’s van je scheiding, genomen bij vergelijkbaar licht, kunnen helpen om veranderingen te bespreken met je huisarts.
Wanneer ga je met haaruitval naar de huisarts?
Maak een afspraak als je haarverlies langer dan ongeveer drie maanden aanhoudt, als je kale plekken krijgt of als je je zorgen maakt. Wacht niet af wanneer je hoofdhuid rood, pijnlijk of ontstoken is, of wanneer er littekens lijken te ontstaan. Bij sommige aandoeningen kan haarverlies met littekenvorming blijvend zijn.
De huisarts kan vragen wanneer de uitval begon, of je ziek bent geweest, welke medicijnen je gebruikt en of haarverlies in je familie voorkomt. Ook kijkt de arts naar je haar en hoofdhuid. Soms is bloedonderzoek nodig, bijvoorbeeld om te kijken naar bloedarmoede of de werking van de schildklier. Als het nodig is, kan de huisarts je verwijzen naar een dermatoloog.
Wat kun je doen tegen haarverlies?
De aanpak hangt af van de oorzaak. Bij tijdelijk haarverlies na een bevalling of ziekte is vaak vooral tijd nodig. Is er een behandelbare oorzaak, zoals een schildklierprobleem of een aangetoond tekort, dan kan behandeling daarvan helpen. Nieuwe haren zijn niet meteen zichtbaar, omdat ze tijd nodig hebben om te groeien.
Bij erfelijke haaruitval kan een arts een behandeling met minoxidil voor op de hoofdhuid bespreken. Dat kan de haargroei bij sommige vrouwen stimuleren, maar werkt niet bij iedereen. Het resultaat is pas na maanden te beoordelen en gaat meestal weer verloren als je stopt. Gebruik het niet op eigen initiatief tijdens zwangerschap of borstvoeding; overleg dan met je arts.
Wees intussen voorzichtig met strak ingevlochten haar, extensions en kapsels die voortdurend aan de haargrens trekken. Een mild verzorgingsproduct kan prettig zijn voor je hoofdhuid, maar neemt de medische oorzaak van haaruitval niet weg. Supplementen zijn ook niet vanzelfsprekend nodig als je geen tekort hebt.
Veelgestelde vragen over haaruitval bij vrouwen
Kan mijn haar weer voller worden?
Ja, bij tijdelijk haarverlies groeien de haren vaak weer terug. Bij erfelijke haaruitval is herstel minder vanzelfsprekend. Een behandeling kan soms helpen om verdere uitdunning af te remmen of de groei te stimuleren.
Waarom lijkt mijn haar niet meer te groeien?
Haar kan wel groeien, maar aan de punten afbreken. Ook kan de groeifase korter worden, waardoor haren minder lang en dunner terugkomen. Als je daarnaast meer haar verliest of je hoofdhuid zichtbaar verandert, bespreek dat dan met je huisarts.
Zijn kale plekken bij vrouwen altijd blijvend?
Nee. Bij alopecia areata kan het haar vanzelf terugkomen, al verschilt het verloop per persoon. Kale plekken kunnen ook een andere oorzaak hebben. Laat ze daarom beoordelen, vooral als de huid rood of pijnlijk is.
Noteer wanneer je het haarverlies voor het eerst zag en welke veranderingen je opmerkt. Die informatie helpt je huisarts om bij haaruitval de juiste vervolgstap te kiezen.
